Micha
10th February 2004, 04:21
Waarom krijg ik het zo benouwd, de laatste jaren?
Nederland is niet vol, en Pim was geen racist.
Als ik terug denk aan mijn kinder tijd, de late 80er jaren en in de vroege jaren 90, krijg ik steeds meer het gevoel dat we met z'n alle steeds comercieler zijn geworden. De groeiende obsessie met uiterlijke perfectie maakt mij wanhopig en geeft me een verstikkend gevoel.
Zo zag ik vannavond achter elkaar twee programmas. Een ervan ging over welke man en vrouw de meest sexy persoon van Amerika zou worden.
Kijkend naar dit programma moest ik aan een kant lachen om de koedkope en hersenloze kortzichtigheid van het programma.
Het eerste wat mij bij zo'n programma te binnen schiet is: Wie bepaalt er nou wat 'The most sexy person' is? Is dat niet iets wat voor ieder persoon anders is?
Maar goed. Dat hoofdstuk even overslaan voor het functioneren van dit programma. Dan komen er een aantal mannen en vrouwen die moeten door gaan voor "the finalists", waarvan de ene een nog perfecter uiterlijk heeft dan de andere, maar over het algemeen zien ze er allemaal uit alsof ze zo de set van een pornofilm op kunnen. Allemaal van top tot teen ingesmeerd met een of ander glanzend goedje, en heel veel make-up.
Wat is dan sexy? Anatomische correctheid? fysieke perfectie?
Voor mij bepaald lauter character en uitstraling of iemand sexy is. Alizée was en is voor mij de meest sexy persoon die ik ooit gezien heb. Is ze fysiek perfect? anatomisch correct? Nee.
Als het om anatomie gaat heeft Alizée een groot voorhoofd, ze is klein, zelfs een beetje wallen onder haar ogen, stevige boven benen, en ronde voortanden met een heel lichte overbite.
Maar voor mij zijn dat juist de dingen die ik ongeloofelijk antrekkelijk aan haar vind. Haar natuurlijkheid en haar characteristieke uiterlijk. Ze is voor mij sexy, omdat ze echt is, omdat ze Alizée is.
Wat niet wil zeggen dat ik alleen op haar type uiterlijk val. Zelfs al zou iemand de beste van de beste dubbelganger aan mij tonen, ik wil de persoon in combinatie met de uitstraling, niet een van beide.
Alizée onderscheid zich in een aantal opzichten, tegenover andere zangeressen of meisjes van haar leeftijd. Mischien in Frankrijk niet, maar in Nederland en Amerika is een persoon als Alizée niet makkelijk te vinden, in deze materialistische tijd.
Trots ben ik op Alizée als ik kijk naar haar kleding en haar uiterlijk.
Als ik tegenwoordig kijk naar meisjes en jonge vrouwen kijk, zie ik bijna niks anders dan tong en navel piercings, millimeter dunne wenkbrauwen, make-up, ranzige kleding, en tattoo's boven de bilnaat, en zo zijn er nog veel meer onderdelen van het lichaam die 'verfraaid' zijn door alweer een groeiende obsessie met populairiteit.
begrijp me niet verkeerd. Iedereen mag van mij doen met hun uiterlijk wat ze willen. Sterker nog, ik vind het vaak heel leuk als mensen een alternatief uiterlijk créeren. Een mooie tattoage kan heel characteristiek zijn en zelfs stoer, maar het gaat niet direct om de piercings en de tattoo's. Het gaat om het feit dat het verband houd met een populairiteit obsessie. Het gaat mij om de massa.
Dat je tegenwoordig als onhygienisch bestempeld wordt als je als meid je kut niet kaal scheert. -Zeg mensen, dat haar zit daar niet voor niks hoor! Als je netjes elke ochtend een goeie douch neemt, ben je gewoon hygienisch schoon, met of zonder haar. Dat hele scheren van de voortplantings organen is alleen maar populair omdat MTV, playboy en Yorin de jongens en meisjes op de middelbare school graag wil laten geloven dat je niet cool bent als je het niet scheert. De massa zegt het. Als ik het niet doe, dan ben ik niet cool. Niet hip.
Een verder stadium in de obsessie met populairiteit en fysieke perfectie is de groeiende macht van de plastische chirurgie.
Een mooi uiterlijk kan je kopen, zeggen ze. Het is jammer dat zo veel mensen in sprookjes geloven. De obsessie met uiterlijk in het weste is het resultaat van te weinig echte problemen hebben. Door de luiheid en verveling gaan we ons maar zorgen maken op dingen die in feiten niet belangrijk zijn voor een gezond en gelukkig leven.
Van kleine borsten ga je niet dood, en zelfvertrouwen zit niet in plastic of silicone.
Ik haat het, als mensen als argument/excuus voor plastische chirurgie het woord 'zelfvertrouwen' in de mond nemen. Als je je schaamt voor je kleine borsten of als je bang bent dat je toekomstige vriendin je piemeltje te klein zal vinden, dan moet je aan zelfvertrouwen werken door rationeel te denken, en imperfectie te leren accepteren. Dat is een veel gezondere en menselijke manier om het op te lossen. En zeggen dat het niet op die manier op te lossen is, is toe geven aan de verleiding van Dr. Schumacher, de plastische chirurgie.
Alles wat niet perfect is aan een mensen lichaam, maar waar toch gezond mee geleefd kan worden, is een toevoeging aan de character van een persoon.
Er wordt trouwens wel eens gezegt dat Alizée een tijdloos uiterlijk heeft, en dat haar muziek klinkt alsof het uit de 80's komt.
Dat is de rede dat ik het fantastisch vind, maar tegelijkertijd ook de rede dat ze niet meer nr:1 hits scoord.
Moi Lolita was haar meest comerciele nummer van allemaal, en daarom ook de grootste hit. Alizée zou beter kunnen scoren in de charts, maar dat zou ten kosten gaan van de rede waarom wij haar zo leuk vinden, haar character.
De grootste hits van tegenwoordig moeten het hebben van een comerciele uitstraling en een comerciele productie, niet van character of qualiteit.
Christina, Britney, Jennifer Lopez, enz.. enz.. komen op nummer een omdat ze alles op alles zetten om op die nr:1 te komen. Ten kosten van character of stijl. Zo werkt het tegenwoordig, en er lijkt geen verbetering in te komen, alleen maar verslechtering.
Jurassic Park was een wereld film. Omdat die film ook een van de meest populaire films allertijde is, bleek een sequal onvermijdelijk. Zelfs een derde Jurassic Park rinkelde door de kassa van de bioscoop. Wat niet zo zeer onvermijdelijk is, als wel voorspelbaar, is het feit dat de sequals op Jurassic Park visueel beter waren, maar qua verhaal eigenlijk om te huilen in verhouding tot een vermakelijke semi-wetenschappelijke sci-fi film als Jurassic Park.
-TO BE CONTINUED!
Nederland is niet vol, en Pim was geen racist.
Als ik terug denk aan mijn kinder tijd, de late 80er jaren en in de vroege jaren 90, krijg ik steeds meer het gevoel dat we met z'n alle steeds comercieler zijn geworden. De groeiende obsessie met uiterlijke perfectie maakt mij wanhopig en geeft me een verstikkend gevoel.
Zo zag ik vannavond achter elkaar twee programmas. Een ervan ging over welke man en vrouw de meest sexy persoon van Amerika zou worden.
Kijkend naar dit programma moest ik aan een kant lachen om de koedkope en hersenloze kortzichtigheid van het programma.
Het eerste wat mij bij zo'n programma te binnen schiet is: Wie bepaalt er nou wat 'The most sexy person' is? Is dat niet iets wat voor ieder persoon anders is?
Maar goed. Dat hoofdstuk even overslaan voor het functioneren van dit programma. Dan komen er een aantal mannen en vrouwen die moeten door gaan voor "the finalists", waarvan de ene een nog perfecter uiterlijk heeft dan de andere, maar over het algemeen zien ze er allemaal uit alsof ze zo de set van een pornofilm op kunnen. Allemaal van top tot teen ingesmeerd met een of ander glanzend goedje, en heel veel make-up.
Wat is dan sexy? Anatomische correctheid? fysieke perfectie?
Voor mij bepaald lauter character en uitstraling of iemand sexy is. Alizée was en is voor mij de meest sexy persoon die ik ooit gezien heb. Is ze fysiek perfect? anatomisch correct? Nee.
Als het om anatomie gaat heeft Alizée een groot voorhoofd, ze is klein, zelfs een beetje wallen onder haar ogen, stevige boven benen, en ronde voortanden met een heel lichte overbite.
Maar voor mij zijn dat juist de dingen die ik ongeloofelijk antrekkelijk aan haar vind. Haar natuurlijkheid en haar characteristieke uiterlijk. Ze is voor mij sexy, omdat ze echt is, omdat ze Alizée is.
Wat niet wil zeggen dat ik alleen op haar type uiterlijk val. Zelfs al zou iemand de beste van de beste dubbelganger aan mij tonen, ik wil de persoon in combinatie met de uitstraling, niet een van beide.
Alizée onderscheid zich in een aantal opzichten, tegenover andere zangeressen of meisjes van haar leeftijd. Mischien in Frankrijk niet, maar in Nederland en Amerika is een persoon als Alizée niet makkelijk te vinden, in deze materialistische tijd.
Trots ben ik op Alizée als ik kijk naar haar kleding en haar uiterlijk.
Als ik tegenwoordig kijk naar meisjes en jonge vrouwen kijk, zie ik bijna niks anders dan tong en navel piercings, millimeter dunne wenkbrauwen, make-up, ranzige kleding, en tattoo's boven de bilnaat, en zo zijn er nog veel meer onderdelen van het lichaam die 'verfraaid' zijn door alweer een groeiende obsessie met populairiteit.
begrijp me niet verkeerd. Iedereen mag van mij doen met hun uiterlijk wat ze willen. Sterker nog, ik vind het vaak heel leuk als mensen een alternatief uiterlijk créeren. Een mooie tattoage kan heel characteristiek zijn en zelfs stoer, maar het gaat niet direct om de piercings en de tattoo's. Het gaat om het feit dat het verband houd met een populairiteit obsessie. Het gaat mij om de massa.
Dat je tegenwoordig als onhygienisch bestempeld wordt als je als meid je kut niet kaal scheert. -Zeg mensen, dat haar zit daar niet voor niks hoor! Als je netjes elke ochtend een goeie douch neemt, ben je gewoon hygienisch schoon, met of zonder haar. Dat hele scheren van de voortplantings organen is alleen maar populair omdat MTV, playboy en Yorin de jongens en meisjes op de middelbare school graag wil laten geloven dat je niet cool bent als je het niet scheert. De massa zegt het. Als ik het niet doe, dan ben ik niet cool. Niet hip.
Een verder stadium in de obsessie met populairiteit en fysieke perfectie is de groeiende macht van de plastische chirurgie.
Een mooi uiterlijk kan je kopen, zeggen ze. Het is jammer dat zo veel mensen in sprookjes geloven. De obsessie met uiterlijk in het weste is het resultaat van te weinig echte problemen hebben. Door de luiheid en verveling gaan we ons maar zorgen maken op dingen die in feiten niet belangrijk zijn voor een gezond en gelukkig leven.
Van kleine borsten ga je niet dood, en zelfvertrouwen zit niet in plastic of silicone.
Ik haat het, als mensen als argument/excuus voor plastische chirurgie het woord 'zelfvertrouwen' in de mond nemen. Als je je schaamt voor je kleine borsten of als je bang bent dat je toekomstige vriendin je piemeltje te klein zal vinden, dan moet je aan zelfvertrouwen werken door rationeel te denken, en imperfectie te leren accepteren. Dat is een veel gezondere en menselijke manier om het op te lossen. En zeggen dat het niet op die manier op te lossen is, is toe geven aan de verleiding van Dr. Schumacher, de plastische chirurgie.
Alles wat niet perfect is aan een mensen lichaam, maar waar toch gezond mee geleefd kan worden, is een toevoeging aan de character van een persoon.
Er wordt trouwens wel eens gezegt dat Alizée een tijdloos uiterlijk heeft, en dat haar muziek klinkt alsof het uit de 80's komt.
Dat is de rede dat ik het fantastisch vind, maar tegelijkertijd ook de rede dat ze niet meer nr:1 hits scoord.
Moi Lolita was haar meest comerciele nummer van allemaal, en daarom ook de grootste hit. Alizée zou beter kunnen scoren in de charts, maar dat zou ten kosten gaan van de rede waarom wij haar zo leuk vinden, haar character.
De grootste hits van tegenwoordig moeten het hebben van een comerciele uitstraling en een comerciele productie, niet van character of qualiteit.
Christina, Britney, Jennifer Lopez, enz.. enz.. komen op nummer een omdat ze alles op alles zetten om op die nr:1 te komen. Ten kosten van character of stijl. Zo werkt het tegenwoordig, en er lijkt geen verbetering in te komen, alleen maar verslechtering.
Jurassic Park was een wereld film. Omdat die film ook een van de meest populaire films allertijde is, bleek een sequal onvermijdelijk. Zelfs een derde Jurassic Park rinkelde door de kassa van de bioscoop. Wat niet zo zeer onvermijdelijk is, als wel voorspelbaar, is het feit dat de sequals op Jurassic Park visueel beter waren, maar qua verhaal eigenlijk om te huilen in verhouding tot een vermakelijke semi-wetenschappelijke sci-fi film als Jurassic Park.
-TO BE CONTINUED!